Stoppen met ruziemaken gaat niet vanzelf

Tijdens het koken op een zaterdagavond gaat mijn telefoon. Mijn zoon neemt de pannen even over, terwijl ik luister naar een moeder. “Ik heb gehoord dat het mogelijk is om een plan te maken met mijn familie en vrienden en dat heb ik nodig, want anders raak ik mijn kinderen misschien kwijt. Onze advocaat gaf uw nummer.” Zij beschrijft kort haar situatie en ik vertel haar over een Eigen Kracht-conferentie.

Ruzie
Deze moeder is gescheiden van haar man en sindsdien hebben ze voortdurend ruzie. “Echt heel erge ruzie,” zegt ze. Zo erg zelfs dat de jeugdbescherming zich zorgen maakt over haar kinderen en de rechter zich binnenkort buigt over een mogelijke uithuisplaatsing. “Nu pas realiseren we ons dat we moeten stoppen met ruzie maken en moeten samenwerken. Maar dat lukt ons niet zomaar. Onze familie wil meehelpen, maar we hebben ook andere hulp nodig.”

Hoop
Deze moeder snapt goed wat wij voor haar kunnen betekenen. Ze snapt ook dat de jeugdbescherming een belangrijke rol heeft en dus betrokken zal zijn bij de Eigen Kracht-conferentie. Om zorgen te delen, voorwaarden aan het plan te stellen en te vertellen wat zij kunnen betekenen. Het idee dat haar familie mag nadenken over een plan, geeft deze moeder kracht en hoop. Ik noteer haar gegevens, haar vraag voor de Eigen Kracht-conferentie en haar voorkeur voor een soort Eigen Kracht-coördinator (vrouw, Turks sprekend). Ik app het naar de regiomanager, die meteen laat weten het op te pakken. Ondertussen is het eten klaar en kan ik zo aanschuiven.

Akkoord
Vandaag, nog geen twee weken later, spreek ik de betreffende regiomanager. Aan het eind van het telefoongesprek informeer ik hoe het gaat met de voorbereiding van deze Eigen Kracht-conferentie. Wat blijkt? De Eigen Kracht-conferentie heeft al plaatsgevonden. Er is een veilig en passend plan gemaakt, waarmee de gezinsvoogd akkoord is en het plan is gisteren voorgelegd aan de rechter. Het is deze familie gelukt om voor het belang van de kinderen hun ruzie opzij te zetten en samen afspraken te maken. De kinderen, met ondersteuning van familie, buren en professionals, kunnen daardoor thuis blijven wonen. Wat een verschil in het leven van deze jongens en dit meisje.